Geweldig!

Aangezien smsen en bellen boven ons budget zit...zie hier onze hoogst eigenste site... (ja ja man maakt dat mee) Zo kunt gelle allemaal  meegenieten, zonder het ons geld kostKnipoog, op onze geweldige reis. En aangezien de bestemming geweldig is en de mensen, hoe kan het ook anders, de geweldigste der geweldigen zijn, gaat de reis het aller geweldigst tot in het kwadraat worden. Moest er nog enige twijfel bestaan of we het aan de andere kant van de planeet nu al dan niet geweldig hebben, kunt ge het hier zwart op wit lezen.

enjoy!

Lio & Shana

 p.s.:mijn excuses voor het roze tintje, Lio is geheel onschuldig van  dit misdrijf aan de mensheid. 

de dag dat het einde van de geweldigen der geweldigen hunne geweldige trip in zicht kwam

Omdat San Fransisco zo klein en zo populair is, waren alle couchen op couchsurfing.com al volzet. Dus waren we voor de eerste maal genoodzaakt onze toevlucht te zoeken in een hostel om te overnachten.

Op onze eerste verkenningstocht doorheen San Fransisco hebben we vooral de winkels rondom union square ontdekt. Gevolg:weer wat meer bagage richting la Belgique. SF is een echte unieke stad, bijna elk huiseke is hier in een fel kleureke geschilderd en lijkt juist uit een tekenfilmke te komen. Ze hebben zelf roze huiskes!!! Wat ook amusant is, ge kunt hier drie straten stappen en van little italy terecht komen in Chinatown. En ge denkt echt dat ge in t midden van China zeit beland. Omdat we teveel geld hebben uitgegeven aan het shoppen, waren we genoodzaakt te besparen op t eten. Dus hebben we ons een schotel chinees(vraag ons niet wat er juist in die schotel zat, want de kiek is het enige herkenbare ingredient van den hele boel) voor ons met twee besteld.(wat apropos zoveel was, dat we nog moesten wringen om het op te krijgen). Toen de avond eenmaal gevallen was werden we verwacht op het strand waar al de couchsurfers van de omgeving waren samengekomen om wat hotdogs en marshmellows te roosteren op een kampvuur. Ne super gezellige avond, waar we weer hopen mensen hebben ontmoet...altijd handig als we nog ne keer terugkomen en een sofake nodig hebben om op te crashen. :)

den tweede dag besloten we een toereke door de stad te doen met een of ander sightseeing gedoe, waar we nog wat korting hebben losgekregen dankzij mijn debiel engels. Hadden ze ons toch wel niet tussen de gepensioneerden en kreupelen gestoken zeker. We hebben wel heel de stad gezien: golden gate bridge, twin peaks, painted ladies, castro(het befaamde homodistrict),de hippybuurt, fishermans wharf en heel den sampetic. Op de toer kwamen we ook te weten dat ons hostel in de gevaarlijkste straat van heel SF gelocaliseerd is. Dan betaalt ge al ne keer voor een bed en dan moet ge nog oppassen dat ge nog heel en wel terug kunt keren. s avonds zijn we de fishermans wharf op ons eigen gaan exploreren. We hebben daar alcatraz gezien en ne hoop zeehonden die daar op een paar meter afstand lagen te zonnen. Uiteindelijk zijn we lio haar verzameling hard rock cafee t shirts nog wat gaan uitbreiden en vroeg t nestje ingekropen.

De laatste dag SF hebben we gevuld met langs alle plaatskes te gaan waar de kreupelenbus niet lang genoeg stopte naar ons goesting. We zijn de golden gate bridge (die grote rode brug) gaan afwandelen en enkele bergen beklommen om op de scheefste straat die ge ooit gezien hebt gaan af te dalen. Een tiramisu stopke in little italy en een wandelingekse door China en we waren weer uitgekomen bij ons favo bezigheid:de shops. Ik heb half victoria secret leeggekocht terwijl ons Cools de apple winkel weer aan het bewonderen was. Ik was zelfs bekan ne lokale celeberty geweest want ze wilden me intervieuwen voor een of ander tv programma, heb toch maar gepast. uiteindelijk zijn we s avonds nog richting Stanford vertrokken. We spenderen ons laatste daagjes in ne collegetown bij ne kerel die we ne dag of 20 geleden ontmoet hebben. En toen die zei dat die van California was hebben we maar direct gevraagd of hij ne zetel had die we enkele nachten mochten bezetten. Onder het motto ne ja kunt ge krijgen ne nee hebt ge, hebben we toch weer een gratis verblijfplaats. Jammer genoeg is het onze allerlaatste stop, En na de laatste inkopen en een goodbye america feestje vanavond zit onze geweldige trip der geweldigen erop. sNIK SNIK

t was plezant onze avonturen met ll te delen. En hopelijk crasht onze vlieger niet. Maar onder normale omstandigheden zien we ll zaterdag na ne 11uur durende vlucht(ZUCHT) terug a la Belgique. Hopelijk is belgie tegen dan nog belgie en krijgen we geen scenes zoals tom hanks in de terminal die moet blijven wonen in de luchthaven. :)

In ieder geval wat we ll nog meedelen moeten: Het antwoord op onze eerste poll. Het aantal mcdonaldsen dat we gezien hebben in een maand tijd is 133!!!!!! DIE AMERICANEN ZIJN IDD OP HUNNE KOP GEVALLEN :)

C YA IN BELGIUM!!!

ps: we hebben nog een ander polleke lopen, moest ge nog een gokske willen wagen

 

de dag dat we de Californisch kustlijn afcruisden

Het laatste dagje LA hebben we gesleten op een parelwit strand. Om  afscheid te nemen van onze host, Ben, zijn we een yoghurt ijsje gaan eten vooraleer we beverley hills achter ons lieten. Volgende missie; in Santa Maria geraken, waar we een nachtje zouden crashen op de zetel van een theatergezelschap. We wisten totaal niet wat te verwachten maar t waren eens ten meer weer eens geweldige mensen. Het huis was super groot, er leefden dan ook 9mensen permanent en enkele mensen die er regelmatig crachten had als resultaat dat er in elke kamer wel een interessant gesprek gaande was. De grappigste van het hele gezelschap was Jerry 'de opperhomo". Hij vertelde ons het verhaal dat zijn vader letterlijk een kasteel gebouwd heeft om zijn moeder te verleiden en hij daaraan zijn ganse gay-heid aan te danken heeft. Komiek eerste klas.

Na het verlaten van Santa Maria hebben we de ganse kustlijn afgereden tot in Santa Cruz. Mannekes dat was zooo schoon! Ongelofelijk wat ge daar allemaal ziet. T is ne lange rit maar als ge zeehondjes en pelikanen en supergoei surfers aan t werk zit is het dat allemaal waard. Uiteindelijk zijn we dan toch gearriveerd in het heiligdom van de surfwereld;santa cruz. 3vrijgezellen studenten hebben daar hun best gedaan om ons spagetti met ballekes te serveren en t heeft gesmaakt ook. Na ne koudekoude nacht in een leeg huis hebben we ook van Milos afscheid moeten nemen, aangezien die zijn vliegtuig naar Miami vandaag vertrok. Vanaf heden zijn dus enkel de miekes nog samen op stap. En die miekes zijn gisteren namiddag gaan shoppen in de hippiestad van santacruz, waar lio de originele oneil winkel leeggeroofd heeft(of toch had willen) s avonds zijn we richting san franscisco gereden en hebben we ons in een hostel ingeschreven omdat we geen enkele cough meer vastkregen in de ganse stad.

we zijn gisterenavond nog op wandel gegaan maar al snel bleek da we dat beter niet deden, dus hebben maar snel iets geten (thais met stokskes en al he!) en zijn ons beddeke ingekropen. Aangezien er vandaag hevig shopgedrag op den agenda staat en we deze avond zijn uitgendogigd op een kampvuur op  het strand met marshmellows en den hele petique.

Kus van ons beiden

de dag dat we vernomen dat onze nieuwe woonplaats ook dienst doet als decor voor prison break

Na de ontdekking dat het openbaar vervoer hier niet bepaald efficient is, besloten we er opuit te trekken met den tuut. Lio en Shana cruising door LA. En zonder het goed en wel te beseffen stonden we op de walk of fame. Ge weet wel die plaats waar ze sterren in de grond hebben met de naam op van alle sterren uit de film/muziekwereld. Vanzelfsprekend hebben we daar een paar uurkes gesleten aangezien er ook mensen verkleed rond liepen zoals konny depp in pirates of the caribien, spiderman, batman en mijne persoonlijke favoriet..chucky (die een aanslag wou plegen op Lio der leven)

Vandaag was het vroeg dag want de warner bross movie studio-toer stond op het programa. We zijn opde set geweest van gosht wisper die ze aan het draaien waren met jennifer love hewit. En op de sets van spiderman, the last samurai, ER, the gilmore girls,annie en nog veel veel meer. Maar t beste was nog centrel perk; de koffieshop van friends!!!! jaja wij hebben in dezelfde zetel gezeten als rachel en de joey.

Van films en series gesproken, onse host vertelde ons doodleuk dat een of andere serie "prisonbreak" ofzo' (hij had er nog nooit van gehoord)2weken geleden is opgenomen in het appartement tegenover het onze!! Ze hebben zelfs wellicht ons huis gefillmd!hadden we 2 weken vroeger geweest en we hadden de lincon en de micheal kunnen gaan vragen veu een handtekening. :0

Daarna zijn we naar het hardrock geweest en zijn we tot aan het befaamde hollywoodsign gereden en zijn we gaan windowshoppen op rodeo drive. Na een bezoekje aan Ghery (ne bekende architect) en aan ne giga grapige donutshop met ne giga grote donut op t dak zijn we hier beland.

de dag dat we wonen in Berverlyhills 90210

Na afscheid te nemen van Andrea zijn we onze mega grote tuut ingestapt om te cruisen richting L.A. Toen we arriveerden was de avond al gevallen, en pas toen we op de stoep stonden van onze nieuwe thuis drong het tot ons door dat we in het midden van Beverlyhills beland waren. Jaja dezelfde Beverly hills als de 90210 serie!!! En zoals ge wel kunt verwachten is ook dit adres weer een luxekotje. Hebben we al gezegd dat wij hier GRATIS logeren? =)

het enige nadeel aan het couchsurfen in zo'ne chique cote is dat onze auto fungeert als mobiele kleerkast en wij dus elke morgend in onze snoopy pyjama de straat overlopen in het midden van beverly. Ge kunt t al wel inbeelden dat ze dat daar niet gewend zijn. Hihi

de eerste dag hebben we vol goeie moed de bus genomen tot in downtown, waar we uit de bus gestapt zijn bij het eerste schoon gebouw dat we zagen. Buiten ne resem boeken voor school, heeft  die namiddag niet veel opgeleverd. Dus besloten we richting sunset te trekken, geen idee hebbend wat t juist was maar weten dat t een bekende straat is. Na ne busrit from hell arriveerden we eindelijk bij het toeristische deel van Sunset waar we al snel settelde met het eerste cafeeke dat we zagen. Waar we eene stella bestelden en er 2 voor onze neus gezet werden(altijd een aangename verrassing). Daar hadden ze ons verteld dat er een homobuurt ietske verder lag, die echt grappige taferelen kon opbrengen. Zo gezegd, zo gedaan. De eerste bar bleek eentje te zijn met karakoke en nog voor we binnen waren lagen we al strijk van t lachen. Pure entertainment en amusement garantie

de dag dat zelfs het noorden ons niet kon helpen om de weg te vinden

aangezien we in LA niet onmiddelijk iemand vonden die 3arme studenten een onderdak wou bieden, en wel een aanbod hadden in san diego zijn we nu in San Diego beland. Een 19 jarig meiske Andrea genaamd is onze host. Haare vent zit ergens in t midden van de oceaan legerke te spelen en om haar huur te kunnen betalen (2000dollar vr een ini mini huiseke, in de rand van t stad!!!!) gaat ze op date met oudere mannen tegen het tarief van 150dollar per uur.(enkel op date geen andere diensten, of hoe zullen we dat subtiel verwoorden) Heel gek beroep maar een superlief meiske. Ze heeft zelf geene frank vr aan der gat te krabben (gelijk ze dat zo schoon zeggen in de Kempen) en toch deelt ze alles wat ze heeft met ons. In haar huis  logeert ook ne turk,( wiens naam ik na 2dagen nog steeds niet kan onthouden, en 2 honden. T is te zeggen eene hond en een "beast from hell"-terrier geval. Oh my god ons Chanel, Bijoux en de Seppe zijn engelkes invergelijking met el diablo. We zijn hier nogal afhankelijk van Andrea als we ergens heen willen, want hier geraken we nooit terug thuis als we alleen op pad gaan. Een doolhof is er niets tegen. We zijn inmiddels al naar de boulevard op een of ander wereldbekend strand geweest, naar een baai bij een  havenke(waar natuurlijk ook weeral vuurwerk was) en naar een cafeeke waar we weer wat toffe mensen ontmoet hebben. Na onze prive tour door downtown san diego heeft Anrea ons meegenomen naar een militaire basis waar een prive strand is vr militairen en hun gezinnen (in ons geval aanhangsels van de vrouw) Een prachtig strand, golven om op te surven en pelikanen die over de zee vlogen.Het enige beest dat niet zo geweldig was om te zien was de vin van een of ander beest. We hopen nog steeds dat het ne dolfijn was in plek van ne haai...optimist tot in de kist zoals ze dat noemen

de dag dat het stormde in de woestijn

Het kan er ook maar twee overkomen;het is hier ne hittegolf van geweldste en wij moesten richting woestijn. Met als eerste halte de enorme Hooverdam. Schoon alez vooral impressionant ding maar t was veel te heet om er van te genieten. Dus besloten we maar al een flink stuk naar de grand canyon te rijden daar ergens te overnachten en de volgdende dag de skywalk te doen. Tja ergens overnachten in de woestijn; makkelijker gezegd dan gedaaan! Ge zou denken daar komt toch niemand op hotel in t midden van de woestijn. Vergeet t maar we hadden na een heel lang zoektocht juist de laatste kamer in het grootste helgat van de heel woestijn.(zondere elentriek of stromend water) T was zelfs duurder da n 2luxenachten in vegas maar t is niet dat we een optie hadden. Om t spelleke helemaal compleet te maken begon het daar nog eens serieus te stormen...tja wie kan dat nu zeggen 'ik zat in t midden van de woestijn en t begon der te stormen', awel vanaf heden kunnen we dat zinneke toevoegen op onze cv.

De volgende ochtend zijn we dan toch tot in de grand canyon geraakt en het was zooooo betoverend mooi. Echt niet te geloven!! Dat zou iedereen minstens een keer moeten zien in zijn leven.

We zijn tot op de rand van de klif gegaan veu fotokes te trekken tot een iniaantje ons terug floot. Toen zijn we maar braafkes bij Milos achter het hekske gaan staan. Het volgende dat onze aandacht trok was ne berg. Die hebben we dan maar beklommen en daar hebben we een uurke zitten genieten van het beste uitzicht van heel men 22jarig bestaan. Als laatste stap van dit avontuur hebben we onze berg gedoopt tot 'de 4pottkes witte youghurt'(een eervolle vermelding voor ons hardnekkig witblijvende benen) en bij deze plechtige ceremonie hoorde de belgische vlag (gemaakt van lio's sokken) Vanaf heden noemen de inwoners, kleine gekko's, van "de 4pottekes witte youghurt" de"Timmekes".

ik ga jullie nu laten want internet tijd is op en t zal wellicht ff duren vooraleer ik een nieuwe pc vind. We zijn onderweg naar LA op de moment. T amusement daar!!

dikke kus

de dag dat we het noorden vonden

Na het bikken van linda's overheerlijke ribbekes zijn we terug naar milwukee gereden om vervolgens heel vroegskes (lees5uur in de ochtend0 op te staan om onze vlieger te halen. Onderweg stopten we bij een of ander naftstationrestaurantwinkel-ding om een snel ontbijtje binnen te slaan. En daar vonden we hem dan onze redder in nood....menheer kompas. Vanaf heden raken deze twee miekes nooit nog het noorden kwijt.

met een kompas op zak vonden we de luchthaven in no  time. Zodus konden we starten aan onze 3uur durende vlucht richting Viva Las Vegas (ter vergelijking dat is ongeveer ne keer of 9over Belgie heen vliegen en nog steeds in het zelfde land zitten).En amai chepap t was daar ongeveer 45graden. Eerste missie; taxi richting ons hotel. Ons super groot hotel noemt circuscircus, en heeft buiten een casino, hopen restaurants en winkelkes ook het grootste indoorpretpark van Amerika(inclusief boomstammekes en achtbanen). Uwe koninklijke hoogheden werden met ne hoop couponnen naar een recent gerenoveerde poepchique kamer op het 22ste verdiep gestuurd. Eerste missie; het buffet. Voor een 10tal dollar (dat is dus amper 6euro he) per persoon kunt ge daar u ziek eten in soepkes, saladebars, 30tal hoofdgerechten en een dessertenbuffet (jaja Anke een ellenlang dessertenbuffet) noodeloos te vermelden maar de komende 2uur waren we dus immobiel. Eenmaal al het lekkers toch gezakt was, zijn we the strip (dit is de straat met alle casino's) gaan afschuimen. Eerste halte; de piratenshow van treasure island en een gokske wagen in het casino.

Zware gokkers dat we zijn, kon ge ons terug vinden aan de  1cents-slotmachine(inzet van ongeveer 0,6eurocent). Zolang ge gokt in vegas krijgt ge  drank van de verniet, ideaal dus voor low rollers zoals ons. Ziehier onze taktiek;  Duw om de 10minuten op de slots en zet vervolgens1 eurocent in, en dan krijgt ge om de 20min ne gratis sex on the beach-coctail. Ideale taktiek als ge toch niets van dat gokken begrijpt.

De komende dagen hebben we ons voornamelijk bezig gehouden met het op en neer lopen van de strip en al de mooie hotels en casino's te bewonderen. the venetian, bellagio, ceasar's, paris, new york new york, the monte carlo, the mgm grand, the luxor, the stratospehere,... Teveel om op te noemen maar t een is nog kitschier dan t ander. Wel komisch hoe ze daaar alles achterna bouwen; van den eifeltoren tot het vrijheidsbeeld. Als ge Amerikaans bent en ge hebt geen geld voor een culturele reis door Europa, dan gaat ge gewoon naar Las Vegas. Op onze laatste dag zijn we zelfs den Elvis tegen gekomen en wonder boven wonder ben ik er in geslaagd met mijne 1cents taktiek 4dollar en 25cents te winnen. Als dat niet hilarisch is

 VIVA LAS VEGAS

de dag dat we begrepen waarom men zegt white people can't dance

HELLO WISCONSIN!!!

that 70's show is echt uit het leven gegrepen. Wisconsin heeft dus echt niet veel andere bezigheden dan in elkaars kelder een beetje rond te hangen. Maar wij hebben ons ook hier weer uitstekend vermaakt. We verblijven hier bij de vriendelijkste mensen op de heel planeet, Echt schatten van mensen. Onze eerste avond waren we uitgenodigd op ne wedding rehearsal. Kunt ge het u voorstellen dat ze hier gewoon oefenen hoe ze moeten trouwen?? en echt de heel familie moet mee komnen oefenen al zijn ze maar gewoon het publiek. Beetje gek maar soit, na de rehearsal was er een rehearsal dinner. Jaja oefenen hoe ze moeten eten, maar dan een simpel buffet. Natuurlijk fantastisch voor ons budget. hihi Na het eten hebben we nog ne keer geweldig vuurwerk gezien (blijkbaar vieren ze 4th of july hier op de dag zelf)

den volgende dag was dan het echte huwelijk, en dat was wel schoon om ne keer te zien. Heel religieus, heel de kerk roept daar hun gebeden en wij stonden daar maar wat te koekeloeren, goede christenen dat we zijn wisten we natuurlijk niet wat we moesten doen. en op een bepaald punt begonnen ze ons daar handjes te geven en knuffels om ons vrede toe te wensen....dat was wel heel raar. Daarna zijn we on a trip down memory lane gegaan. Een oude leerkracht van ons Lio heeft ons een rondleiding gegeven in hun oude school. Waar nog steeds kunstwerkskes van ons Cools terug te vinden zijn. En dan zijn we nog langs hun oude huizen gereden om vervolgens naar het feest te gaan.

Het feest was in ne "balroom" en gevuld met grote ronde tafels en ne dansvloer. Ze eten hier op ne trouw: puree, puree met iets in, kip, stoofvlees, mais, koolsla, cranberrysaus, en iets dat ze knieschijf noemen. Daarna volgde een stukje weddingcake en dan het dansgedeelte. Nu ja... eigenlijk kunt ge t niet dansen noemen, meer wedstrijdje uit het ritme bewegen. Dames en heren: Wim(=ne vriend van in Diepenbeek) is nie den enige met dat dat talent, heel amerika is gevuld met zijn soortgenoten. Nu begrijpen we dus waar de uitspraak "white people can't dance van komt". Milos heeft me de polka geleerd en dan hebben we nog ne "square dance" geplaceerd. Wat ook heel gek is, de helft van de gasten eet en bolt het af. Tegen 11uur waren wij en de jonge mensen (pakweg 20 man van de 300 gasten) nog als enige daar. De nacht was nog jong (technisch gesproken nog niet eens begonnen) dus hebben we nog afgesproken met een oude vriend van milos in een bar in Denmark.

ik moet ervandoor want ons gastgezin heeft ribbekes(jaja Kristel ge leest het goed echte lekkere ribbekes) gemaakt vr ons

dada

de dag dat we in Belgium waren

David (onze gatheer in Milwaukee) vond onze komst blijkbaar zo geweldig dat hij maar in eene keer zijn job heeft opgezegd zodat hij 24/7 onze persoonlijke gids kon spelen. Hij was trouwens ne cable guy, op en top amerikaans en zit in t leger. Hij moet volgend jaar blijkbaar een jaar naar Irak dus dat was wel vreemd om die oorlog van zo dichtbij mee te maken. Maar in elk geval, David heeft ons dus mee genomen naar een festival summerfest, wat wel heel plezant was. We hebben zelfs ne foto van ons met Dolly Parton (mr wel ne gefotoshopte). Nu was onze volgende missie: uitzoeken wat nu eigenlijk een dolly parton liedje was... daarvoor zijn we de volgende dag naar een of andere bar gegaan om een liedje van Dolly op de jukebox te spelen. De rest van onze dag hebben we gevuld met shoppen en 's avonds zijn we met een hoopke amerikanen op ne heuvel gaan zitten om te kijken naar het grote 4the of july vuurwerk wat langer dan een uur duurde! 

vandaag zijn we dan naar Lio haar oude gastgezin gereden. En op de tocht naar hier zijn we...jawel langs BELGIUM!!!! gepasseerd, super grappig!!!! maar waar :) en we zijn nu dus in het platteland van Amerika, klein contrastje met de stad. Amai hier is nix dan koeien, (en raar maar waar ne mc donalds in t midden tussen die koeien)maar t is wel schoon om te zien en echt geweldige mensen. Niet te geloven hoe gastvrij ze hier zijn. Ik ga ll nu laten want we moeten sewes naar een wedding rehersel en ne weddingrehersel dinner (wat dat ook wezen mag)

Belgium greets Belgie

de dag dat bewezen werd dat vrouwen wel degelijk kaart kunnen lezen

Na een dagje shoppen (met overvolle valies als resultaat) besloten we 's avonds gaan te eten in het hardrock cafe van Chicago. Het eten was er niet supergeweldig maar het  decor daarentegen was cool. Ze hebben er ne serieuze fan bij, want ons Lio heeft zich daar VIP-lid gemaakt van de hardrockcafees rondom de wereld. Zo kan ze iedereen de wereld rondsturen om haar hardrockcafee t-shirtcollectie uit te breiden.Om onze Chicago ervaring af te sluiten zijn we in een van de hoogste gebouwen op de top verdieping wat gaan genieten van hoe Chicago er 's nachts uit ziet. Betoverend uitzicht.

Maar goed, na al die daagskes Chicago moesten we op weg naar onze volgende bestemming; Milwaukee. We zijn Milos (onze derde reisgezel die samen met Lio zijn zesde jaar opnieuw gedaan heeft als eramus student in Amerika) gaan op pikken en t is wel ne toffe paljas met als enige gebrek ne sucky co-piloot te zijn.(zeg nu nog is dat vrouwen geen kaart kunnen lezen want had het aan ons mannelijk gezelschap gelegen zaten we nu nog toerekes te rijden in Chicago Lachend)Na ne lange dag op de baan te zitten kwamen we aan op onze bestemming. We zijn hier van het eene uiterste in het andere beland, van poepchique naar het tegenovergestelde. Maar we logeren hier bij super toffe mensen dus dat maakt de gebrekkige accomodatie meer dan goed. En wat ook heel plezant is; ze hebben hier ne dogie :) alez t is te zeggen ne kleine buldog met grootheidswaanzin (vergelijk het met een mini versie van lio haar hond seppe). En zoals het hoort in Amerika... ne ENORME tv in de living met 501posten op. We gaan nu vertrekken naar het art museum van Milwaukee en daarna gaan we hier naar de lokale versie van Werchter, maar dan veeeeeeeeeeeeeeel goedkoper dan de Schuurmans zijn festivalweide. 

 

de dag dat het weerbericht klopte

Op ons feesje op het dak hebben we nog een aantal couchsurfers ontmoet, coole en vreemde mensen ;-). Nadien zijn we nog naar een Ierse bar geweest tot een uur of 3. We namen een taxi naar daar, maar we waren met 11 mensen, dus wij zaten met 6 man + chauffeur in 1 taxi! Met grappige taferelen zoals Shana dwars over de achterbank als gevolg.  

Vandaag liep ongeveer alles fout! Om te beginnen hebben we hier weer wat geforceerd toen ik probeerde mijn gsm op te laden met mn geweldige adaptor die niet meer zo goed werkt. Hup, heel den elektriciteit uit en onze gastheer was niet thuis :-) Hebben we dat maar weer subtiel opgelost...
We geloven hier namelijk het weerbericht niet meer aangezien het elke dag zegt dat het hier slecht weer gaat worden en regenen, maar tot nu toe is het hier al hennig bakken geweest. Welnu, vandaag was het dus zover; in de voormiddag was het nog goed weer. We vertrokken vol goede moed richting stad. We zouden eerst de gay parade gaan bekijken, maar toen we uiteindelijk aan het juiste metrostation aankwamen bleek het al gedaan te zijn. Dan maar richting centrum. Daar gingen we nog de brug bekijken die hoort tot het Millennium Park, want daar waren we vorige keer niet meer toe gekomen aangezien we zoooo traag zijn en honderden foto's moeten nemen overal :). Toen we een eindje op de brug waren begon het dus opeens keihard te regenen, zonder enige aanwijzing! Konden we daar ook weer voor gaan lopen... Bij de tweede poging lukte het ons dan om tot aan het einde te geraken.
Om half 7 was er dan nog een gratis concert van de Plain white T's in hetzelfde park als Stevie Wonder gisteren. We wilden dus ook daarnaar gaan kijken: na 3 liedjes zijn we dus ook weer onder de bomen moeten gaan staan omdat het opnieuw begon te regenen! En koud! En gene trui bij natuurlijk! Maar het was wel nog een goed optreden.
Vandaag hebben we dus eigenlijk niet zo heel veel nuttige dingen gedaan. :)

Morgen is onze laatste volledige dag hier voor we naar Milwaukee gaan en we hebben nog een aantal dingetjes op ons lijstje staan. Hopelijk hebben we dus iets meer interessante verhalen te vertellen 

Enjoy! 

de dag dat we stevie wonder gratis zagen optreden

we zijn verhuisd van gastheer, we zitten nu bij den Mattin (of iets dat toch klinkt in die aard ) awel ons vorig stekkie stond in de beste residentiele buurt van huizen en dit staat in de beste buurt van de appartementen in hoogbouw. We kwamen hier aan, een ventje aan de deur en al... chique chique chique maar nog chiquer is het zicht op zee van hier uit!!! echt grellig, lijkt alsof we in een luxehotel aan een of andere tropische zee zitten. En we mogen hier van op het dak genieten van een adembenemend zicht.... (hebben we al gezegd dat we hier gratis verblijven Lachend)

 vandaag zijn we naar de bovenverdieping geweest van het hoogste gebouw van chicago geweest. Op het 96ste verdiep is een cafee met 360graden uitzicht. Best machtig. In de namiddag zijn we nr chigago fest geweest waar je samples kon proeven van al de beste restaurants en hebben we genoten van een GRATIS optreden van stevie wonder. Wie zei nu weer 'amai Amerika dat is duur za' awel bij deze 'amai Amerika dat is goedkoop za man!' 

we moeten ll nu verlaten want er is hier een feestje met ne hele boel couchsurfers ter ere van ons. En dat feestje gaat door op het dak van ons paleis met een geweldig zicht op de skyline. En  terwijl we daar een glaske drinken kunnen we genieten van een naar het schijnt heel groot vuurwerk

chique dings he Knipoog

de dag dat "the roof is on fire" een geheel nieuwe betekenis kreeg

Gisterenavond zaten we met zijn tweetjes op 'the porch' in ons appartement en plots zagen we in het steegje achter ons appartement een klein wolkje rook komen uit een kartonnen doos die op een vuilnisbak stond... En het klein wolkje rook werd een groot wolkje rook, en dat groot wolkje rook werd een kleine vlam, en die kleine vlam werd nogal groot tot de ganse vuilbak in brand stond... Tja en daar stonden we met zijn tweetjes niet wetend wat we moesten doen. Optie1:paul,onze gastheer, wakker maken, Optie 2:wachten tot het automatisch uit zou doven, Optie 2 was niet langer een optie toen de vlammen overschoten naar de vuilbak daarnaast en die daarnaast... Uiteindelijk stonden er 4vuilbakken in de fik en kwamen de vlammen tot boven een 4meter hoge muur. En daar stonden we met zijn drietjes (in tussen was Paul erbij komen staan) in het midden van Chicago te kijken naar ons eigen private kampvuurke gevolgd door live entertainment van de brandweer en de politie. We zijn dan ook tot de ontdekking gekomen dat we de beste ramptoeristen ooit zijn. We hebben buiten foto's van de kleine vlam tot de grote vlam ook een filmke gemaakt (ge weet maar nooit dat het uitbrak tot nen enorme brand en dan hadden we veel geld gekregen vr de primeur foto'sLachend tja dit is nu eenmaal Amerika he mannen)

Ondertussen was het al half drie en om  6uur stonden we al terug paraat om onze uitslag van de proclamatie te ontvangen (bij ll was het toen ongeveer middag) dus met heel weinig uurtjes slaap zijn we ons aangepast programma gaan doen, namelijk the navy pier bezoeke, het meer bekijken, eentje drinken en ietske gaan eten in het geweldigste restaurant in Chicago. Het is een restaurant waar men heel onbeleefd doet tegen u, maar het is echt hilarisch. Ze lachen u daar eigenlijk gewoon kei hard uit en zetten een soort papieren kap op je hoofd met een boodschap op. Op mijne enorme hoed stond; I'm not a toerist. Vrij grappig denkt ge, maar dan had ge die van Lio moeten zienVerzegeld Een exemplaar dat heel erg trok op haar dreads en ipv van haar welbekende gekleurde bollekes in haar haar, kreeg ze er ballonnekes aan vastgeniet. HILARISCH!!!!! toen we het restaurant verlieten konden we de heliumballonekes niet verloren laten gaan. Gevolg; videokes van het volkslied en vele andere hits met donaldduck stemmekes. Tot we er nog eentje overhadden.... Die hebben we symbolisch de lucht in laten gaan met een boodschap voor Tim "the original" die nu werkt als steward op vliegtuigen. de boodschap luidde als volgt; Tim;  als ge dit leest terwijl ge aan het vliegen zeit, 

    Lio en Shana zijn geweldig!

de dag dat we timmeke zo geweldig vonden dat we nog een dagje blijven

early morning birds, lio en shana vroeg uit nestje om op verkenningstocht te gaan naar het 'amazing' millenium park.  Een geweldig fantastisch park dat zelfs shana stil kreeg. (of toch voor 5minuten Lachend) Er staat daar een gigantisch groot stuk ijzer in de vorm van een boon. En ge kunt in de boon een reflectie zien van jezelf, met hilarische foto's als resultaat. Hopelijk lukt het een fototje online te zwieren zodat jullie dit ook kunnen zien. Verder zijn we een boottochtje gaan maken op de Chicago river, waar we nog veel mieskes hebben gezien. Om ff een vergelijking te maken; we hebben al evenveel mieskes gezien als mc donaldsen ( voor degenen die niet kunnen volgen 'mieskes' is onze bijnaam voor gebouwen van mies van der rohe, ne bekende architect die blijkbaar half Chicago heeft volgebouwd met een zelfde ontwerp-->hieruit trekken we de wijze conclusie dat we 1goei ontwerp gaan maken en dan copy pasten en slapend rijk worden zodat we elk jaar naar Amerika kunnen komen)

jullie denken nu wellicht die zitten aan de wijn... en ge hebt gelijk!Knipoog We vinden Timmeke a.k.a Paul (onze gastheer) zoon plezant manneke dat we hebben besloten hier nog een nachtje blijven. Morgen MOETEN we helaas echt vertrekken want hij gaat verhuizen. We gaan ll nu laten want we gaan de skyline bewonderen op het strand. (het is hier trouwens nacht nu he)

 P.S.; het verschil tussen noord en zuid is ons nog altijd niet zo heel duidelijk  

de dag dat de mieskes echte mieskes werden

Go Weeeeeest!! En dan letterlijk west downtown (en nu wisten we de windstreken wel liggen -> nu konden we zelfs de 3 blokken west en 2 blokken zuid tegoei afleggen). Vandaag hebben we de shops gehit, allez ja, shops in de brede betekenis van het woord, want we zijn ook de amerikaanse versie van schleiper binnen gewandeld (dit is de winkel waar we ons architectuurmateriaal en dergelijke gaan halen). We konden het niet laten om ne keer binnen te gaan. Een keer binnen kwamen we eigenlijk tot de conclusie wat voor sukkels we eigenlijk zijn, dat we zelfs op reis op zoek gaan naar dingen voor school! Toch bleek dat we niet zo'n idioten zijn, want we hebben daar dikke koopjes gedaan! Knipoog
's Middags gingen we lunchen in een voor onze normen best chique restaurant (maar in euro's omgerekend was het eigenlijk strontgoedkoop), terwijl we  's nachts gewoon bij mensen thuis op de zetel chrashen om ons vakantie wat low budget te houden. Lachend (Aan al degenen die naar Spanje of Turkije gaan -> het is hier toch goedkoper Tong uitstekend).
Een andere hobby van ons is het tellen van Mac Donalds'en. We hebben besloten om een poll op te richten. Jullie kunnen bij deze mee gokken wat het aantal op het einde van de trip gaat zijn! We geven alvast een kleine hint; het is nu dag 3 en we hebben er al 10 gezien...
Om terug te komen op de Mieskes: toen we in het centrum aankwamen ontdekten we nog 2 andere Mieskes, en toen nog 1 en toen nog 1... en naar 't schijnt staan er NOG 2 ergens in t stad die we nog niet gespot hebben. Dus: we zijn GEEN sukkels die het verschil niet kennen tussen echt en wannabe. We zijn hoewel WEL sukkels dat we zo ongelooflijk lang kunnen nadenken over het al dan niet 'Mies' zijn van een gebouw... (Leus zou trots zijn! -> Leuske is een van onze begeleiders op t atelier)
Vanavond hebben we nog een pannekoeken avond houden met de Paul (ook bekend als de amerikaanse versie van Timmeke) en daarna nog een jazz cafeetje doen hier in de buurt.

Groetjes vanuit een meer luxueus apartement dan waar jullie zitten (hebben we al gezegd dat we hier gratis slapen?) Tong uitstekend

Mercikes voor de reacties!!
Shana en Lio

de dag dat we de mieskes in disguise ontmoette

Na ne zeer trage ochtend zijn we uiteindelijk toch in gang geschoten. Richting downtown als bestemming. Gemakkelijker gezegd als gedaan hier zalle (allez eigenlijk wel gemakkelijk als ge weet waar welke windstreek zich bevindt en niet de totaal foute kant opwandelt zoals wij Lachend). Stommiteit nummer ... ! We besloten om een wandeltoer te doen via de 19e eeuwse gebouwen. In onze reisgids stond dat dit ongeveer 1.15u zou duren, uiteindelijk hebben we er zo'n 5u over gedaan in totaal denk ik Knipoog. Onderwegen kwamen we uit bij twee tores die verdacht veel trokken op het bekende ontwep van Mies van der Rohe (voor de architectuurleken onder ll; ne bekende architect). Wij waren in volle overtuiging foto's aan het trekken van het zogenaamd meesterwerk in de architectuur. Pas 20foto's later ontdekten we dat het ging over een wannebee Mieske.(dat is zo een beetje hetzelfde als denken dat de verpakking van een gucci handtas de echte handtas isKnipoog) Hihi professionals als we zijn We waren dus aan't wandelen en opeens kwamen we aan het Chicago Architecture Foundation uit. We gingen binnen en nu bleek dat er een of andere tentoonstelling geopend werd over groene huizen, met allerlei hapjes, wijn en een lezing. Hebben we dat ook maar gevolgd, t was wel sjiek dat we daar toen net aankwamen. Wie had dat ooit gedacht Lio en Shana die vrijwillig en dan nog op vakantie naar een lezing gaan! Het was natuurlijk wel ne mooie voor ons budget; gratis avondmaal...hihi. (sewes denkt men nog dat we van Holland komen ipv BelgieSmile) We hebben ook onze gastheer Paul al bijna overtuigd om in Belgie te gaan wonen precies, aangezien we hier een blad vonden met 'Good places to live' op waaronder Belgium... zotte mensen, die amerikanen

 

ps; sorry voor de vele fouten die we ongetwijfeld nog gaan typen, maar we zitten hier in qwerty-gebied

auto vliegtuig bus vliegtuig trein trein trein wandel slaap=28uur

Helaba,

Gisterenmorgend om half5 begon ons groot avontuurke. Na natuurlijk, zoals het hoort in Belgie,in de fille te staan naar Zaventem, gingen we inchecken. Ja chepap daar liep het al mis...lio en Shana stonden niet op de passagierslijst. Uiteindelijk mochten we toch mee met de vlieger tot in Londen. Maar daar hebben we dan een vijftal uur moeten wachten op de vlieger richting USA. Maar eind goed al goed uiteindelijk zijn ze toch veilig geland in Chicago. Uitdaging nummer twee; het zoeken van ons eerste slaapadres. Het heeft een tijdje geduurd vooraleer we de metro gevonden hadden. En nog langer vooraleer we doorhadden hoe dat gridsysteem juist werkt. In feite heel gemakkelijk als ge weet waar het oosten, westen, noorden en zuiden ligt, maar ja dat wisten ze dus natuurlijk niet. Maar het tochtje was meer dan de moeite waard, want we logeren nu drie nachten in een superschoon en groot appartement in zowat de beste buurt van Chicago. Paul, ne 23jarige toffe kerel is onze gatheer en die heeft ons al een beeke uitgelegd waar ze moeten naartoe gaan en vooral waar we best niet komen. Gisterenavond zijn we nog een wandeling gaan maken tot het strand. (Jaja een strand) met een geweldig zicht op de Chicago skyline. En na ongeveer ne tocht van 28uur zijn we in onwe wetel gekropen en vrijwel direct in slaap gevallen.